معرفي روستاي خرازان

خرازان
دهستان خرازان از جنوب به كوه قشلاق، از شمال به خانك زرند ساوه، از شرق به كوه هاي مروارك و از غرب به كوه هاي قاراقيا قرار دارد. خرازان محصور كوه هاست با آب گوارا و هوايي دلپذير و مطبوع، سبز و خرمي "دودره" زيبايي شمال ايران را تداعي مي كند.

رودخانه قره چاي و سد ساوه در انتهاي اين دهستان قرار گرفته، گردو، بادام و سيب و گيلاس و زردآلو، غلات و حبوبات و گياهان دارويي مانند باريچه، گون، آويشن از محصولات عمده اين منطقه مي باشد.
آثار باستاني، قلعه ترس و قلعه پاچنار كه ساخت آن را به توس نوذر نسبت مي دهند.

جمعيت اين دهستان حدود 130 خانوار مي باشد و روستاهاي خرازان، سرآبادان، ابره در، ديزج، خانك، كندج، جلاير، فرسمانه، وايمند شامل مي گردد.
مركز دهستان خرازان، روستاي خانك است كه قبلاً مسير كاروانهايي بوده كه از تفرش به ساوه و تهران عزيمت مي كردند كه نخستين توقفگاه كاروانسراي شاه عباسي، خانك بوده كه در اختيار اوقاف تفرش است.

در روستاي خانك مرحوم اقا شيخ فضل الله قدسي، مرحوم شيخ محمد قدسي، مرحوم ملارضا خانكي، مرحوم ملاحسين خانكي و برادرش مرحوم ملاخانعلي خانكي، مرحوم ملا عيسي خانكي در منازل خود مكتبخانه داشتند و علوم ديني و قرآن را تدريس مي كردند كه پس از پيدايش و به وجود آمدن دبستان و دبيرستان اين محل ها تعطيل شد.

افراد فعال و نيكوكار اين دهستان: حاج محمود مير افشار، اسماعيل رخصت پناه، حاج سيد علي خرازاني، حاج عزت اله خانكي، موسي معصومي و از بزرگان خرازان مي توان از حاج علي صيادي و حاج سيد علي، سيد قي و حمزه قاسمي زاده (شاعر، متخلص به حامد) را نام برد. اهالي اصلي اين دهستان از خاندان ميرهادي بزرگ، مير ابوالقاسم و ميراج كه جملگي از سادات هستند و بنا به قولي از ده خزار مدينه به اين منطقه آمده اند.
خاندان ميرحبيب الله نيز از خاندان خرازان هستند

منبع: سالنامه تفرش 84